روز خبرنگار، تنها یک مناسبت تقویمی برای برگزاری مراسم تشریفاتی و تکرار چند جمله کلیشهای نیست. این روز باید فرصتی باشد برای اینکه صدای خبرنگاران شنیده شود؛ همان کسانی که در تمام طول سال، بیوقفه برای آگاهیبخشی، مطالبهگری و انعکاس واقعیتها تلاش میکنند.
اما آنچه در برخی برنامهها به نام جشن روز خبرنگار برگزار میشود، در عمل بیش از آنکه به تکریم خبرنگاران شباهت داشته باشد، به نشست خبری مسئولان شبیه است؛ نشستهایی که در آن، به جای شنیدن دغدغههای اصحاب رسانه، بار دیگر خبرنگاران در نقش پرسشگر قرار میگیرند و مسئولان در جایگاه پاسخگو مینشینند.
این در حالی است که خبرنگاران در طول سال، خود بارها و بارها در همین جایگاه قرار دارند. آنان همواره باید پاسخگوی افکار عمومی باشند، مسائل مردم را پیگیری کنند و از مسئولان توضیح بخواهند. پس چرا تنها روزی که باید متعلق به خبرنگار باشد، به برنامهای تبدیل میشود که باز هم محور آن مسئولان هستند؟
روز خبرنگار، روز احترام به دغدغههای اهل رسانه است
اگر قرار است ۱۷ مرداد معنای واقعی خود را حفظ کند، باید به جای تغییر کارکرد آن، به اصل ماجرا بازگشت:
این روز، روز خبرنگاران است؛ روز بیان مشکلات و مطالبات صنفی، روز طرح دغدغههای معیشتی، حرفهای و حقوقی، روز شنیده شدن صدای رسانهها و نه فقط صدای مدیران.
خبرنگاران امروز با مشکلات زیادی روبهرو هستند؛ از نبود حمایتهای مؤثر و امنیت شغلی گرفته تا مسائل معیشتی، محدودیتهای حرفهای، کمبود امکانات و نادیدهگرفتن جایگاه رسانههای محلی. در چنین شرایطی، برگزاری نشستی که عنوان جشن دارد اما ماهیتش نشست خبری است، نهتنها کمکی به حل این مشکلات نمیکند، بلکه این احساس را تقویت میکند که همچنان نگاه ابزاری به خبرنگار وجود دارد.
مسئولان باید شنونده باشند، نه فقط سخنران
استاندار محترم و مسئولان محترم ارشاد، اگر واقعاً به جایگاه خبرنگاران باور دارند، باید این روز را به فرصتی برای استماع دغدغهها، شنیدن انتقادها و ارائه پاسخ روشن به مشکلات رسانهای تبدیل کنند؛ نه اینکه با تغییر عنوان برنامه، فلسفه آن را بیاثر سازند.
روز خبرنگار، روزی است که خبرنگار باید محور باشد؛ نه حاشیه.
روزی است که باید از او پرسید:
چه میخواهد؟
چه مشکلاتی دارد؟
چه انتظاری از مدیران استان دارد؟
و برای بهبود وضعیت رسانه، چه تصمیمی باید گرفته شود؟
نه اینکه دوباره همان الگوی همیشگی تکرار شود:
نشست خبری، سخنرانی، پاسخهای کلی و در نهایت، فراموش شدن اصل موضوع.
سخن آخر
اگر قرار است از خبرنگار تجلیل شود، باید روز خبرنگار را به معنای واقعی آن برگزار کرد؛
یعنی با محوریت خبرنگاران، با شنیدن حرفهایشان، با احترام به نقششان و با درک این حقیقت که رسانه، ویترین تشریفاتی نیست؛ بلکه صدای جامعه است.
جشن روز خبرنگار را به روز خبرنگار تبدیل کنید؛
روزی برای شنیدن، نه فقط برای گفتن
